Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Η καινούργια μας βιβλιοθήκη

Η νέα σχολική χρονιά είναι σημαδιακή για εμάς καθώς η κόρη μου θα πάει φέτος πρώτη φορά στο δημοτικό. Θα είναι πρωτάκι για αυτό και θέλουμε να έχουμε ένα όμορφο χώρο για τα βιβλία της. Αγόρασα μία βιβλιοθήκη λοιπόν του εμπορίου και τη συναρμολόγησα μόνη μου.


Το πιο σημαντικό που έχω να πω είναι, ότι αν έχεις έναν βιδολόγο η συναρμολόγηση είναι παιχνιδάκι. Αυτό προτείνω, να έχετε ένα τέτοιο μηχάνημα πριν αρχίσετε οποιαδήποτε συναρμολόγηση επίπλου. Σίγουρα θα αγοράσω πλέον έναν καθώς δανείστηκα αυτόν που έχω τώρα. Δείτε το αποτέλεσμα.

Είναι σε χρώμα λευκό και είναι αγορασμένη από το ΙΚΕΑ. Φθηνή και γρήγορη λύση για τα μαθητούδια και τους φοιτητές μας.
Διαβάστε περισσότερα >> "Η καινούργια μας βιβλιοθήκη"

Τρίτη, 29 Αυγούστου 2017

Επαγγελματικό περιβάλλον άλλαξε το αν σε χαλάει

Το επαγγελματικό περιβάλλον παίζει μεγάλο ρόλο στη ζωή μας και μας επηρεάζει σε όλους τους τομείς κι ας μην το καταλαβαίνουμε. Περνάμε οχτώ ή περισσότερες ώρες της ημέρας μας σε αυτό. Είναι ο χώρος που έχουμε και δίνουμε την πιο πολύ ενέργειά μας από όλη την ημέρα. Σε αυτό το χώρο πρέπει να πάμε ανεξάρτητα από τη διάθεση που έχουμε. Χρειάζεται να δώσουμε το μεγαλύτερο ποσοστό της προσοχής μας. Και αυτό δεν είναι πάντα το ευκολότερο πράγμα.

Μιλάω από προσωπική πείρα. Σε χώρους που ενώ μου παρείχαν καλές αποδοχές ωστόσο επειδή το περιβάλλον δεν ήταν καλό ένιωσα να βαλτώνω. Έχω δουλέψει σε περιβάλλον που η πίεση ήταν τέτοια που με ανάγκαζε να σκέφτομαι, πώς θα πάω στη δουλειά την επόμενη μέρα. Και τι θα έχω να αντιμετωπίσω εκεί. Είχα καλές αποδοχές και ήταν το μόνο που με κρατούσε από το να τα βροντήξω όλα κάτω και να φύγω. Άλλαξα περιβάλλον και πήγα σε ένα πιο ουδέτερο. Εκεί δεν υπήρχε η πίεση αλλά υπήρχε το λεγόμενο βάλτωμα. Βάλτωσα σε έναν ατέρμονα ουδέτερων ημερών. Ημέρες χωρίς κάποιο ενδιαφέρον και με συναδέλφους που δεν ενδιαφέρονταν καν για το αν ζω ή αν πεθαίνω. Δεν τα παράτησα όμως και άλλαξα πάλι περιβάλλον.

Ήρθα σε ένα περιβάλλον που υπάρχει κίνηση, υπάρχει σχετική πίεση, αλλά είναι θετικό. Ένα περιβάλλον με νοικοκυραίους συναδέλφους που με ωθεί να κάνω και να δίνω περισσότερα. Σηκώνομαι το πρωί και λέω σήμερα θα περάσω μια καλή ημέρα στη δουλειά. Είμαι σε ένα μέρος όπου αρέσει η δημιουργία και εκτιμάται η εργασία. Φτιάχνω πράγματα που κανονικά θα πετούσα, γιατί βλέπω από τους άλλους που κάνουν το ίδιο. Είναι ένα μέρος που με ωθεί να γίνω περισσότερα. Και αυτό είναι το ζητούμενο.

Η συμβουλή μου προς εσάς είναι να μην τα παρατάτε ποτέ. Να προσπαθείτε κάθε μέρα, να δίνετε καθημερινά. Να μη διστάζετε να κάνετε αλλαγές στα εργασιακά σας. Είναι δύσκολο και ειδικά τώρα με την κρίση να αλλάζετε περιβάλλοντα όπως κάναμε παλιά, αλλά έστω και μικρές αλλαγές θα σας κάνουν να δείτε πρόοδο στη ζωή σας. Ότι δε με γεμίζει το αλλάζω, μέχρι να βρω ένα πιο θετικό αποτέλεσμα. Εσείς τι λέτε; 
Διαβάστε περισσότερα >> "Επαγγελματικό περιβάλλον άλλαξε το αν σε χαλάει"

Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2017

Η κόρη μου και εγώ

Είναι μία ιστορία σαν όλες τις άλλες. Ένας γάμος που έληξε, και ένα παιδί που προέκυψε και ομόρφυνε τη ζωή της μητέρας του. Δεν υπήρχε κανένα δακρύβρεχτο σενάριο. Δεν υπήρχαν καυγάδες παρά μόνο η απομάκρυνση. Μία σχέση που απλά έληξε και θα ήταν άσχημο να συνεχίσει να ενώνει δύο ανθρώπους. Είχε αρχίσει να γίνεται δύσκολη η συμβίωση και ακριβώς σε αυτό το σημείο ήρθε ο λυτρωτικός χωρισμός.

Μετά το χωρισμό η μητέρα έμεινε με το παιδί. Έμεινα παρέα με την κόρη μου. Η σχέση μου είχε πλέον αναβαθμιστεί. Είχα ένα παιδί να φροντίσω, που ήταν προτιμότερο από έναν αχάριστο ενήλικα. Το παιδί θέλει φροντίδα γιατί είναι νεαρό και γνωρίζει τα πράγματα από το μηδέν, ενώ ο ενήλικας που αρνείται να ενηλικιωθεί είναι άλλη μία ιστορία, μία ιστορία χωρισμού. Κι αυτό το λέω σε όλες τις γυναίκες που παντρεύονται και λένε ότι οι άντρες τους είναι αιώνια παιδιά. Δεν παντρευόμαστε για να νταντεύουμε ενήλικες αλλά για να προσφέρουμε και να μας προσφέρουν. Να φροντίζουμε και να μας φροντίζουν. Είμαστε κι εμείς παιδιά που θέλουν φροντίδα. Κι εμάς μας μεγάλωσαν σαν παιδιά και μας φρόντισαν και δικαιούμαστε να μας φροντίζουν. Κι όταν δε βρίσκουμε τη φροντίδα που χρειαζόμαστε καλύτερα είναι κατά την άποψή μου να πηγαίνουμε σε άλλα καινούργια πράγματα.

Έμεινα με την κόρη μου έναν άνθρωπο που γνώριζε αυτό τον κόσμο από την αρχή και αισθάνθηκα από τις πρώτες κιόλας μέρες το βαρύ φορτίο της ευθύνης απέναντί της. Είναι πολύ μεγάλη ευθύνη να μεγαλώνεις ένα παιδί. Να βοηθάς στο να δημιουργηθεί ο χαρακτήρας που στη συνέχεια θα καθορίσει τη ζωή του. Ένα παιδί θα αναδείξει όλες τις αδυναμίες σου. Και χρειάζεται να διορθώσεις το χαρακτήρα σου εκ βαθέων για να περάσεις τις σωστές αξίες στον απόγονό σου. Διδάσκω με το που κινούμαι, με το μιλάω, με το που κάνω το κάθε τι. Κι αυτό ρουφάει τα πάντα σα σφουγγάρι και μία μέρα θα με κρίνει με τη συμπεριφορά του. Θα μου πει από εσένα το πήρα αυτό μάνα. Και ελπίζω μέσα μου να μου πει ότι πήρε κάτι καλό. Ότι του έδειξα το δρόμο της αλήθειας.

Ζούμε με την κόρη μου σαν ένα σύνολο. Μεγαλώνει και ανθίζει. Κάθε μέρα ένα καινούργιο πράγμα ανακαλύπτεται. Είναι μία σχέση που ανανεώνεται στο χρόνο. Δε λιμνάζει. Γνωρίζω ότι κάποια στιγμή θα σταματήσει να αναπτύσσεται βιολογικά το παιδί μου και θα ενηλικιωθεί. Όμως δε μπορώ να σταματήσω την έκστασή μου όταν τη βλέπω να ανακαλύπτει καινούργια θέματα.

Με ενθουσιάζει. Τη θαυμάζω στη στάση της απέναντι στα γεγονότα και πώς τα αντιμετωπίζει. Με ηρεμία, με περιέργεια, τα βλέπει όλα και αντιδρά όμορφα γαλήνια. Καμία σχέση με το δικό μου μεγάλωμα. Αντιδρούσα σε όλα με νεύρα και με πείσμα. Μου πήρε χρόνια να ηρεμήσω ψυχικά και να σταματήσω να αντιδρώ με βία σε ότι καινούργιο. Και θέλω η κόρη μου να μη γνωρίσει τα άσχημα που γνώρισα εγώ. Τους καβγάδες μέσα στην οικογένεια. Να δει τον κόσμο που επιθυμούσα να δω κι εγώ όταν ήμουν παιδί. Έναν κόσμο ήρεμο, όμορφο και ιδανικό. Σίγουρα γύρω μας υπάρχει δυστυχία. Δεν είναι όλα καλά, αλλά με όταν γνωρίζεις το καλό είναι πιο εύκολο να κάνεις τη ζωή σου πιο καλή.

Όπως και να χει χαίρομαι που έχω αυτόν τον άνθρωπο κοντά μου. Είμαι περήφανη για τα διδάγματα που μου δίνει και συγκινούμαι όταν μου ζητάει να της δείξω το δρόμο. Είναι η ανώτερη μορφή αγάπης που έχω ζήσει μέχρι σήμερα. Εσείς τι λέτε; 
Διαβάστε περισσότερα >> "Η κόρη μου και εγώ"
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...